PODRÓŻE,  POLSKA

Cmentarz żołnierski w Łęczycy

Dziś odwiedzimy cmentarz żołnierski w Łęczycy. Przełom października i listopada to okres głębokiej zadumy nad życiem i śmiercią, stąd postanowiłem podjąć także ten temat. Wpis będzie bardzo osobisty i może niektórym wyda się trochę kontrowersyjny. Miał powstać już w zeszłym roku o tej porze, jednak wyszły mi wówczas trochę nieostre zdjęcia. Zapraszam więc do Łęczycy!

Zabytkowy pomnik na cmentarzu w Łęczycy

Dlaczego Łęczyca?

Zapytasz może, dlaczego akurat Łęczyca? W tym królewskim mieście mieszkała i została pochowana moja prababcia. Zmarła w 1951 roku. To był pierwszy cmentarz, jaki pamiętam od wczesnego dzieciństwa, czyli tak od połowy lat 70-tych XX wieku. Przyjeżdżałem tu co rok z moimi dziadkami i rodzicami właśnie na grób mojej prababci, którym zresztą opiekujemy się do dnia dzisiejszego.

Zabytkowy pomnik na cmentarzu w Łęczycy

Pamiętam ozdobne grobowce z II połowy XIX wieku, stojące do dziś. Przypominają o świetności i zamożności tutejszych obywateli miasta – nie wszystkich bowiem było wówczas stać na okazałe pomniki kute w kamieniu.

Moi dziadkowie, którzy mnie wychowywali byli przedwojennymi nauczycielami. Pisałem o tym w artykule pt. „O autorze”.

Mogiły żołnierzy poległych w bitwie nad Bzurą

Opowiadali mi o żołnierzach poległych w bitwie nad Bzurą i co roku, będąc na cmentarzu w Łęczycy oddawaliśmy im hołd poprzez zapalenie lampek i modlitwę. Jest tu duży sektor w kształcie półkola, gdzie znajdują się mogiły poległych, a na ścianie cmentarza umieszczono tablice z ich nazwiskami. Oczywiście tylko tymi, które udało się ustalić.

Nazwiska poległych

W moim rodzinnym mieście Kutnie, gdzie znajduje się Muzeum Bitwy nad Bzurą, również na miejscowym cmentarzu jest sektor żołnierzy poległych w tej bitwie.

Dziadek opowiadał mi też o innych żołnierzach, którzy leżą w Łęczycy.

Mogiły żołnierzy rosyjskich

Czyje to groby?

Czy wiecie, czyje to groby? Kto tutaj leży?” – zapytałem spotkanych na cmentarzu dwóch nastolatków.

„Żołnierzy rosyjskich” – odpowiedział jeden z nich.

„Bardzo dobrze! A wiecie, kto postawił te tablice?” – Chłopcy nie wiedzieli.

Groby żołnierzy rosyjskich

To są groby żołnierzy rosyjskich, poległych w 1914 roku podczas I wojny światowej. Ale dlaczego mają niemieckojęzyczne tablice?

Tabliczka na grobie weterana

Zaintrygowali mnie ci chłopcy, gdyż spotkałem ich już przy wejściu na cmentarz. Oglądali grób weterana. Widać było, że żywo interesują się historią – jak się później okazało, jeden z nich ma zamiar nawet historię studiować.

Okolicznościowe znicze

W tym roku zauważyłem, że w Łęczycy groby weteranów i zasłużonych są oznaczone specjalnymi tabliczkami, a miejscowe Liceum Ogólnokształcące im. Kazimierza Wielkiego ufundowało dla nich znicze z biało-czerwonymi wstążeczkami.

Niemieckojęzyczne tablice dla żołnierzy rosyjskich

Te tablice postawili rosyjskim żołnierzom Niemcy, którzy w tej wojnie ich zabili!” – odpowiedziałem chłopakom.

„To bardzo honorowe” – odpowiedział jeden z nich.

„Historię tych grobów opowiedział mi prawie 50 lat temu mój dziadek, a za 50 lat wy opowiecie ją swoim wnukom”.

Chłopcy patrzyli z niedowierzaniem, jednak widać było, że ta żywa lekcja historii ich zafascynowała. Trzeba przyznać, że to naprawdę godny naśladowania gest, żeby zamówić niemieckojęzyczne tablice dla swoich wrogów i pochować ich z godnością. Od wczesnego dzieciństwa modlę się również za tych poległych i zapalam im lampkę. Tak uczyniłem również w tym roku.

Mogiły żołnierzy niemieckich

Sektor grobów niemieckich

No dobrze, a co z Niemcami, którzy również ginęli podczas I wojny światowej? Kilkadziesiąt metrów dalej znajduje się sektor z ich pomnikami.

Obelisk z 1915 roku

W 1915 roku wybudowano tu także specjalny obelisk z pamiątkową tablicą z białego alabastru.

Pamiątkowa tablica

Pamiętam ten elegancki pomnik sprzed prawie 50-ciu lat, jednak teraz jest zaniedbany i już drugi rok owinięty czarną folią, żeby się nie kruszył. Z tyłu za pomnikiem pochowani są niemieccy żołnierze.

Mogiły żołnierzy niemieckich

Porośnięte mchem kamienne tablice przypominają ich nazwiska i stopnie wojskowe. Cóż, często to byli dwudziestoletni chłopcy, niewiele starsi od tych, których spotkałem na cmentarzu, którzy ginęli na froncie, bo mieli rozkaz walczyć. Może nawet nie do końca wiedzieli o co.

Cmentarz żołnierski w Łęczycy. Mogiła niemiecka

Ale nie rozwijam tego tematu, bo jak pisałem na wstępie ten wpis może dla niektórych Czytelników okazać się kontrowersyjny. Ja tym żołnierzom również zawsze zapalam lampkę i ofiaruję modlitwę. Nauczył mnie tego mój dziadek, właśnie na tym cmentarzu, podkreślając, że pamięć o poległych należy się wszystkim, niezależnie od narodowości.

Mogiła żołnierza niemieckiego

Będąc w okolicy warto odwiedzić cmentarz żołnierski w Łęczycy. Ja jestem tam przynajmniej raz w roku, przy okazji odwiedzin grobu prababci.

Czy ja byłbym zdolny do tego, żeby postawić pomnik mojemu wrogowi, który jeszcze przed chwilą do mnie strzelał? Czy wiem, że żyję tylko dlatego, że to ja jego pierwszy trafiłem, a nie on mnie? Również i dla mnie jest to temat do głębokiej refleksji. Temat poruszony w artykule każdemu pozostawiam do przemyślenia.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *